Kosovë · Malësi
Flija: gatimi që kërkon një ditë të tërë dhe gjithë familjen
Shtresë pas shtrese brumi të hollë, të pjekura nën saç me prush. Flija nuk është vetëm gatim; është ngjarje. Pse ajo mbetet pjata më e dashur e Kosovës.
Nuk ka asgjë të shpejtë te flija. Ajo kërkon zjarr druri, një saç, disa orë dhe disa njerëz. Kjo është pikërisht arsyeja pse në Kosovë dhe në malësitë e veriut ajo ka mbetur pjata e ditëve të veçanta: kur bëhet flija, mblidhet familja.
Si bëhet
Flija nis me një brumë të lëngshëm, të përzier nga miell, ujë dhe kripë, më i trashë se brumi i petullave por shumë më i hollë se ai i bukës. Në një tepsi të rrumbullakët brumi hidhet me lugë në rrezë, si rrezet e një rrote, duke lënë hapësira bosh midis tyre. Tepsia mbulohet me saç, një kapak i rëndë metali i ngrohur në prush, dhe mbi saç vendoset edhe prush.
Pas disa minutash rrezet piqen. Atëherë lyhen me ajkë ose me një përzierje kosi e gjalpi, dhe në hapësirat bosh hidhen rrezet e reja të brumit. Saçi rikthehet. Ky cikël përsëritet dhjetëra herë, derisa flija të ngrihet si një rrotë e trashë me shumë shtresa. Kur pritet, shtresat duken qartë, si unazat e një trungu.
Punë e përbashkët
Një flija e plotë mund të kërkojë katër deri në pesë orë. Gjatë kësaj kohe dikush kujdeset për zjarrin, dikush përgatit brumin dhe dikush lyen shtresat. Tradicionalisht kjo ka qenë punë e grave të shtëpisë, por sot është gjithnjë e më shpesh punë e gjithë familjes, sidomos kur flija bëhet jashtë, në oborr ose në fshat.
Prandaj flija lidhet me rastet kur ka shumë njerëz: dasma, vizita të të afërmve, fundjava verore në fshat. Ajo nuk gatuhet për dy veta. Gatuhet që të ndahet.
Saçi dhe zjarri
Saçi është zemra e flisë. Ky kapak metali, që në shumë familje trashëgohet nga brezi në brez, nxehet në prush dhe e pjek flinë nga sipër, ndërsa tepsia merr nxehtësi nga poshtë. Teknika e pjekjes nën saç është shumë e vjetër në Ballkan dhe përdoret edhe për bukë, pite e mish.
Ka versione flie të bëra në furrë elektrike, dhe në qytet ato janë zgjidhje praktike. Por shumë njerëz do t’ju thonë se flija pa saç e pa prush nuk është e njëjta gjë. Tymi i lehtë i drurit dhe nxehtësia e pabarabartë që duhet kontrolluar me sy janë pjesë e shijes.
Si shërbehet
Flija shërbehet e ngrohtë, e prerë si tortë, me kos, ajkë, djathë të bardhë, mjaltë ose turshi. Ajo mund të jetë pjatë kryesore, mëngjes i bollshëm ose drekë e ditës së festës. Shumë familje mbajnë mend jo vetëm shijen e flisë, por edhe ditën kur u bë: kush ishte aty, kush e mbante zjarrin, kush u ankua se po zgjaste shumë.
Në kuzhinën tënde
Nëse s’ke saç, mund ta bësh në furrë me grilin e sipërm në maksimum: tepsi e rrumbullakët, rreze të holla brumi, 4 deri në 6 minuta për çdo shtresë. Lyej çdo shtresë me ajkë ose kos të përzier me gjalpë të shkrirë. Do të duhen rreth 2 orë.
Nuk e kemi ende recetën në arkiv. Si e bëni ju në shtëpi? Dërgona recetën →
Histori të tjera nga tryeza
Të gjitha →
Elbasan · 7 min lexim
Tava e Elbasanit: pjata që mori me vete emrin e qytetit
Mish qengji, oriz dhe një kore kosi që nuk duhet të pritet. Pse tava e kosit mban emrin e një qyteti, çfarë dimë për historinë e saj dhe pse përralla e sulltanit mbetet vetëm përrallë.
Elbasan · 14 mars · 6 min lexim
Ballokumja dhe Dita e Verës: ëmbëlsira që pret pranverën në Elbasan
Miell misri, gjalpë, sheqer dhe vezë: një biskotë e thjeshtë që për elbasanasit ka shijen e pranverës. Si u lidh ballokumja me një nga festat më të vjetra shqiptare.
Tiranë · 6 min lexim
Fërgesa e Tiranës: pjata që mori emrin nga tigani
Speca, domate dhe gjizë, të skuqura ngadalë derisa të bëhen një. Fërgesa është ndoshta pjata më e njohur e Tiranës, dhe emri i saj tregon saktësisht si gatuhet.